"ο Θάνατος της Ψυχής"

“ο Θάνατος της Ψυχής.”

.

την πλάνεψε ο Σεπτέμβρης,

σε καλοκαίρι μεταμφιεσμένος

κι αυτή, μαγεμένη απ το ζεστό του χάδι,

τον πίστεψε κι ανέβαλε στο Νότο τη φυγή της,

μα ο κίβδηλος Σεπτέμβρης γρήγορα τέλειωσε

.

και φάνηκε ο Οκτώβρης, με πονηρό μειδίαμα...

μ ένα δροσερό αεράκι την αγκάλιασε και της ψιθύρισε...

“είναι η πρώτη φορά που μια Ψυχή εισέρχεται στο σπίτι μου ...

μείνε εδώ...δεν θα σου λείψει τίποτα”...

μα η Ψυχή κατάλαβε ότι απ το καλοκαίρι είχε απομακρυνθεί...

και η φυγή της δεν ήταν πλέον εφικτή.

.

απελπισμένη ξέφυγε από μια οπή...

πέταξε στον ψυχρό κόσμο του Οκτώβρη     

δεν άντεξε όμως πολύ...

τα λεπτά φτερά της πάγωσαν...

κι έπεσε στο πλακόστρωτο νεκρή.

.

εκεί τη βρήκα το επόμενο πρωί

της είπα , με άτονη φωνή

“θα σε κρατήσω στο βλέμμα μου,

εκεί κρατώ και το καλοκαίρι,

θα σαι χαρούμενη και ζεστή.”

.

(((ls4s)))5|11|2019
α’ γραφή