ΑΦΤΕΡΑ ΟΝΕΙΡΑ:

ΦΤΕΡΑ

.

παιδιά πού τους κόβουν τα φτερά

ενήλικες θα γίνουν χωρίς όνειρα θαλερά

.

((ls4s))27|11|2019

Foto from Internet

ΜΝΗΜΕΣ~ΝΕΡΟΥ

ΜΝΗΜΕΣ~ ΝΕΡΟΥ

.

θεριά του έρωτα οι μνήμες

στα αέναα νερά έχουνε φυλακιστεί.

κάθε της άνοιξης  βροχή,

του Φθινοπώρου κάθε μια νεροποντή,

νύχια αρπακτικού στη σάρκα μου φυτεύουν.

τους τρίκυμους παφλασμούς σου 

στα Ποσειδώνια λιβάδια σου γυρεύουν,

τις ατέρμονες ροές σου

με λαχτάρα εφήβου ανιχνεύουν.

οι μουσκεμένες  ιαχές σου,

τη ζωή μου σημαδεύουν.

.

6|2|2016((ls4s))26|11|2019

ΤΑΜΑ

ΤΑΜΑ

.

χείλη και  μάτια σούφρωσε ο καιρός
μάλλον θα του δακρύσουν
κορίτσια βάζουν τις ποδιές
σπίτια, αυλές να συγυρίσουν
.
σκοτείνιασε  στη γειτονιά
ο Έρωτας φεύγει απ’ το περβόλι
κορίτσια κρύβονται μες στα στενά
καρδιά μη βρει του Φτερωτού το βόλι
.
η Εριφύλη, δεν πρόσεξε παιδιά
βόλι τη χτύπησε, πυρακτωμένο
και στου ξανθού της Έρωτα την αγκαλιά
αποκοιμήθηκε, με το Σταυρό δοσμένο
.
τ αγόρι της με τα ξανθά μαλλιά
κι αυτό αποκαμωμένο, ξεχάστηκε στο δείλι
τρέχει να βρει, στης Εύβοιας τα στενά
του Φτερωτού  Θεού, θαλασσινό κοχύλι
.
τάμα, στης Εριφύλης το Σταυρό
στην Άσπρη  Παναγιά ν’ αφήσει
γρήγορα από ταξίδι μακρινό
στην αγκαλιά της να γυρίσει
.
«τάμα»
5|3|2016 ((ls4s))25|11|2019

FOTO: Μονή της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας, ΑΜΟΡΓΟΣ

ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ

ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ

.

Το άλικο του έρωτα

είναι των φύλων μίξη.

Πυρός είναι πηγή

και σάρκας τήξη.

.

Η γυνή δεν είναι

συμπλήρωμα διατροφής.

Είναι συμπλήρωμα ψυχής

και ειμαρμένης αρετής.

.

((ls4s))23|11|19

ΑΝΑΤΡΟΠΗ

«ΑΝΑΤΡΟΠΗ»

.

μιλάς για μια νέα αρχή

για μια καλύτερη ζωή

χωρίς τις μνήμες της κοινής διαδρομής

χωρίς τα χρόνια τα όμορφα τα ξοδεμένα

μέχρι το σχοινί να τεντωθεί

και ο γάντζος σκίσει την πληγή

η καρδιά την επιστροφή σου θα αναπολεί

στη αληθινή μορφή σου θα κάνει προσευχή

.

πονώ στην απουσία σου  

λαχταρώ την παρουσία σου

ακουμπώ την επιθυμία σου

προσεύχομαι την ευτυχία σου

την ιστορία σου αναπνέω

ρόδινη αυγή τρέχω να σου προσφέρω

άλικα ηλιοβασιλέματα σου παραγγέλλω

με ήχους ερωδιών τους δαίμονές σου γαληνεύω

.

μιλάς για μια νέα αρχή

για μια ζωή χωρίς εμάς και το μαζί

χωρίς τις μνήμες της κοινής διαδρομής

χωρίς τα χρόνια μας τα όμορφα τα ξοδεμένα

με ροδανθούς πάντα στόλιζα τα όνειρα μας

με χαρταετούς ψηλά στους ουρανούς μας τα κρατούσα

μα έδωσες εντολή οι άνεμοι να σταματήσουν

τα όνειρά μας να πέσουν στους βράχους να αιμορραγήσουν

  .

((ls4s))18|11|19

ΟΝΕΙΡΟΠΝΟΕΣ

ΟΝΕΙΡΟΠΝΟΕΣ
.
ένα χαρούμενο παιδί είναι η ζωή,

που με τα όνειρά του θορυβεί.

.

τη μέρα του με κόσμους ανύπαρκτους μοιράζεται

σε αλαργινούς ορίζοντες στοχάζεται.

.
με έκσταση τόπους μαγικούς ονειροπολεί.

στις επιθυμίες του φυτεύει αναπνοή.

.

μιας καρδερίνας η πολύχρωμη φωνή

δίστιχο που απλώνεται σ όλη τη γη.

 .

«όποιος την φαντασία έχει απωλέσει

και τη ζωή έχει απωλέσει» !

.
25.6.18((ls4s))14|11|19
.

Η φαντασία είναι πιο σημαντική από τη γνώση.

( Albert Einstein )

EDEL-ΣΕΠΙΑ

EDEL-ΣΕΠΙΑ

στο είδωλο του ουρανού,

του Φθινοπώρου η Πτώση,

απαλλαγμένη

απ’ του καλοκαιριού τα λέπια,

τη γύμνια της φορά

με περισσή ευπρέπεια.

οι ηλιοκαμένες

του καλοκαιριού αναπνοές

και του χειμώνα

οι παγωμένες ιαχές

απαιτούν, της τρίτης εποχής

απόλυτη συνέπια,

πιστή να είναι

όπως κάθε χρόνο στην edel-σέπια.

τον χειμώνα,

ολοκληρωμένη να υποδεχθεί,

η φύση

μέσα του να υποταχθεί

για να μπορεί στο έαρ

να αναγεννηθεί.

((ls4s))11|11|2019

ήλιος

ήλιος,

.

αυτός ο αυγερινός εραστής

ψυχής και σάρκας γητευτής

μας υπενθυμίζει ότι ζούμε

και ποτέ δεν σταματούμε

.

((ls4s))8|11|2019

.
Πίνακας: Edward Hoppers

ΝΥΧΤΑ

ΝΥΧΤΑ

.

η νύχτα ,η αδελφή της μέρας,

δεν έχει δικό της φώς

μα ο άνθρωπος χάραξε μέσα της

διαδρομές στο ημιφώς

για να μπορεί να ελπίζει στο ξημέρωμα

 .

(((ls4s)))7|11|2019

ΙΣΤΟΡΙΑ

ΙΣΤΟΡΙΑ

όταν η ψυχή το βιβλίο της ξεφυλλίζει,

δεν υπάρχει κοινό  να το αφουγκραστεί...

ολομόναχη, την ιστορία της  ξαναζεί

με γέλια και με δάκρυα ταξιδεύει στη σιωπή.

.

(((ls4s)))7|11|2019

Η ΘΥΣΙΑ

Η ΘΥΣΙΑ

.

με βλέμμα χαμηλωμένο

η Μάνα δέχεται το πεπρωμένο

Ο Άνθρωπος, το αγαπημένο της βλαστάρι

σταυρώθηκε για όλων μας τη χάρη

.

πώς να γευτούμε τη θυσία Του

μέσα σε θολό φεγγάρι

πως ν απλωθεί η μελωδία Του

με βιολί χωρίς δοξάρι

.

της ψυχής πώς να σμιλέψουν οι ακμές

μέσα σε ανθρωπότητας πληγές

η Αγάπη Του να μας κυριαρχήσει πώς

όταν ζούμε μέσα σε παγωμένο ημιφώς

.

μα θα ‘ρθει θαρρώ ανέφελος ουρανός

και του ανέφελου φεγγαριού καιρός

το ημιφώς θα γίνει ελπίδας φως

η Αγάπη Του, ζωής αναπνοή Ηώς

.

(((ls4s)))7|11|2019
α’ γραφή

Γλυπτό: Michelangelo's_Pieta_St Peter's Basilica in the Vatican

"ο Θάνατος της Ψυχής"

“ο Θάνατος της Ψυχής.”

.

την πλάνεψε ο Σεπτέμβρης,

σε καλοκαίρι μεταμφιεσμένος

κι αυτή, μαγεμένη απ το ζεστό του χάδι,

τον πίστεψε κι ανέβαλε στο Νότο τη φυγή της,

μα ο κίβδηλος Σεπτέμβρης γρήγορα τέλειωσε

.

και φάνηκε ο Οκτώβρης, με πονηρό μειδίαμα...

μ ένα δροσερό αεράκι την αγκάλιασε και της ψιθύρισε...

“είναι η πρώτη φορά που μια Ψυχή εισέρχεται στο σπίτι μου ...

μείνε εδώ...δεν θα σου λείψει τίποτα”...

μα η Ψυχή κατάλαβε ότι απ το καλοκαίρι είχε απομακρυνθεί...

και η φυγή της δεν ήταν πλέον εφικτή.

.

απελπισμένη ξέφυγε από μια οπή...

πέταξε στον ψυχρό κόσμο του Οκτώβρη     

δεν άντεξε όμως πολύ...

τα λεπτά φτερά της πάγωσαν...

κι έπεσε στο πλακόστρωτο νεκρή.

.

εκεί τη βρήκα το επόμενο πρωί

της είπα , με άτονη φωνή

“θα σε κρατήσω στο βλέμμα μου,

εκεί κρατώ και το καλοκαίρι,

θα σαι χαρούμενη και ζεστή.”

.

(((ls4s)))5|11|2019
α’ γραφή

ΠΕΤΡΟΚΕΡΑΣΑ

« ΠΕΤΡΟΚΕΡΑΣΑ»

.

Τρίκυμος ο ιδρώτας σου,

στο σώμα σου κυλά.

Το χέρι μου στο κύμα σου,

αγίασμα ζητά.

.

Δρόμους χαράζεις ηδονοφόρους, τους ορίζεις

μες απ τη φυλλωσιά της κλαίουσας

στο μπλε του ουρανού, τους χρωματίζεις

.

Ο ήλιος αφήνει στη πηγή σου χνάρι,

κι αυτή, με την λιαχτίδα αντανακλά,

πάνω στο άσπιλο χορτάρι,

τ απόκρυφά σου μυστικά.

.

Σου 'χω ετοιμάσει πετροκέρασα,

στο βάζο «μη λησμονείς» τα έβαλα.

Με σένα, την ζωή μου κέρασα.

.

25|6|2016(((ls4s)))2|11|2019

"ΜΑΝΑ"

«ΜΑΝΑ»

.

μεσονυχτίς, σκέψεις φυγής, στα χνάρια των προγόνων

σε συγχορδία δυνατής βροχής, νότες χορού σταγόνων

.

που αντηχεί πειθαρχημένη, σε σκάφη αναποδογυρισμένη

παλιά και κουρασμένη, σε μι’ άκρη της αυλής παροπλισμένη

.

εκεί, στην φρεσκοασβεστωμένη μας αυλή

μια μάνα ξαναναμμένη, μας πλένει βιαστική

με χέρια δυνατά, θεριά αλαφιασμένα

κυματισμοί, στη σκάφη οργισμένα

ζεστό νερό απ το τσουκάλι της φωτιάς

με τα τραχεία της χέρια, έπαιρνε με μιας 

πρασινοσάπουνο τα μάτια μου να καίει

κι μια αδελφή να περιμένει και να κλαίει

.

ξυπόλυτη πατά στο χώμα η ζωή, βαθιά στα μάτια με ορά

άδειο κανάτι παραμάσχαλα κρατά, στο αύριο προχωρά

.

η μελωδία της βροχής, που δυναμώνει, γλυκά με ξημερώνει

μες στο κανάτι της ζωής, το χρόνο συνεχώς αναπληρώνει

.

και όσο η βροχή, τον κόσμο, με μελωδίες θα ραντίζει

στης μάνας τη μορφή, το βλέμμα θα δακρύζει

.

14|6|2016(((ls4s)))31|10|2019