ΕΚΤΕΘΕΙΜΕΝΟΣ

«ΕΚΤΕΘΕΙΜΕΝΟΣ»

.

Στου Αλωνάρη την αυλή,

ποδοπατημένα άχυρα,

η σκόνη και η αχλή,

μου κόβουν την αναπνοή.

Το φθινόπωρο

έστειλε την πρώτη του βροχή,

του καλοκαιριού αποχώρησε

η τελευταία ανέμελη στιγμή.

.

Ο θόρυβος της πόλης

στο στηθαίο σπάει,

η βουλιμία του

τις σάρκες μου αναζητάει.

Γυμνός

και βουρκωμένος, προσπαθώ

από το μίσος

στην περιφρόνηση να μεταβώ.

.

Εκτεθειμένος

στου κόσμου τα παράθυρα,

της γύμνιας μου η κύρτωση

ξέρω πως δεν αρκεί.

Ο όχλος της ντροπής

τα ασημικά μου διεκδικεί,

η συμπεριφορά του

έχει διαβάθμιση απειλητική.

.

Η βροχή της πόλης

στο λιθόστρωτο γλιστρά,

ο άνεμος

στις σάρκες μου λυσσομανά

Γυμνός

και παγωμένος, προσπαθώ

από το πόνο

στην αδιαφορία μου να μεταβώ.

.

Μες στα υπόγεια της μνήμης,

της ζωής τα λάφυρα,

στης βροχής τη θαμπωσιά

κάλπικα φαντάζουν.

Με πανηγυριού

πολύχρωμα λαμπιόνια μοιάζουν,

στης ζωής το πανηγύρι

με ξαναφωνάζουν.

.

((_ls4s_)) 15|10|2019

.

Foto:  Anders Petersen “χωρίς φίλτρα χωρίς ταμπού»