άυπνη στιγμή

_άυπνη στιγμή_

         

ανήσυχοι καιροί, ερωτευμένοι ερωδιοί

σκόρπιοι της ημισελήνου οι σκορπιοί

αυτόχρωμοι και ετερόχρωμοι, αλλά μαζί

πώς να ξεχωρίσω τον θάνατο απ’ τη ζωή;

         

πώς να πετάξω σε ωκεάνιους βυθούς;

πώς ν' απαλλαγώ από ρηχούς θυμούς;

σε σέλας σμαραγδί κρεμάω τη φωνή

δέρμα αλλάζω σαν όφις σε άυλο κελί

      

κλειδώνομαι σε βράχου τη ρωγμή

ο άνεμος λυσσομανά σε άκριτη ακοή

μα έχω δίπλα μου απόρθητη γεντιανή

τη μνήμη μου μεθώ με κόκκινο κρασί

         

η Ηώ θα με ξημερώσει σε άλλη εποχή

εκεί που η ρόδινη αυγή θα με κρατά παιδί

εκεί που το αθώο βλέμμα θα μεσουρανεί

εκεί που η ζωή θα ‘χει της μάνας την φωνή

      

(_ls4s_)7.9.19